فرفری

استعفا

بدين وسيله من رسما از بزرگسالي استعفا ميدهم ومسووليت هاي يك كودك هشت ساله را قبول ميكنم.

ميخواهم به يك ساندويچ فروشي بروم وفكر كنم كه آنجا يك رستوران پنج ستاره است.

ميخواهم فكر كنم شكلات از پول بهتر است ،چون ميتوان آن را بخورم!

ميخواهم ميخواهم زير يك درخت بلوط بزرگ بنشينم و با دوستانم بستني بخورم.

ميخواهم فكر كنم كه دنيا چقدر زيباست و همه راستگو و خوب هستند.

ميخواهم به گذشته برگردم،وقتي همه چيز ساده بود ،وقتي داشتم رنگهارا،جدول ضرب را و شعرهاي كودكانه را ياد ميگرفتم.

من رسما از بزرگسالي استعفا مي دهم.

اگر ميخواهيد بيشتر از اين با من بحث كنيد،بايد بتوانيد مرا بگيريد،چون ....!!!!

                                                 برگرفته از كتاب(نشان لياقت عشق )

                                                داستانهايي كوتاه از نويسندگان ناشناس

آسمان‌اش را گرفته تنگ در آغوش

ابر، با آن پوستين سرد نم‌ناک‌اش.

باغ بی‌برگی،

روز و شب تنهاست،

با سکوت پاک غم‌ناک‌اش.

ساز او باران، سرودش باد،

جامه‌اش شولای عريانی‌ست.

ور جز اين‌اش جامه‌ای بايد،

بافته بس شعله زر تار پودش باد.

گو برويد، هر چه در هر جا که خواهد،

_ يا نمی‌خواهد

باغ‌بان و ره‌گذاری نيست.

باغ نوميدان،

چشم در راه بهاری نيست.

گر ز چشم‌اش پرتو گرمی نمی‌تابد،

ور به رويش برگ لب‌خندی نمی‌رويد،

باغ بی‌برگی که می‌گويد که زيبا نيست؟

داستان از ميوه‌های سر به گردون‌سای اينک خفته در تابوت

پست خاک می‌گويد.

باغ بی‌برگی

خنده‌اش خونی‌ست اشک‌آميز.

جاودان بر اسب يال افشان زردش می‌چمد در آن

پادشاه فصل‌ها، پاييز.

                                                        مهدی اخوان ثالث

این من نیستم که حرف میزنم .... نمیشناسم کیه اما هرکیه .... ولش کنید . سخت نگیرید فقط گوش کنید چی میگه ....

قصه گذشته های خوب من
خیلی زود مثل یه خواب تموم شدن
حالا باید سر رو زانوم بزارم
تا قیامت اشک حسرت ببارم

دل هیشکی مثل من غم نداره
مثل من غربت و ماتم نداره
حالا که گریه دوای دردمه
چرا چشمم اشکشو کم میاره؟

خورشید روشن ما رو دزدیدن
زیر اون ابرای سنگین کشیدن
همه جا رنگ سیاه ماتم
فرصت موندنمون خیلی کمه

اون که رفته دیگه هیچ وقت نمیاد
تا قیامت دل من گریه میخواد
سرنوشت چشاش کوره نمیبینه
زخم خنجرش میمونه تو سینه
لب بسته سینه غرق به خون
قصه موندن آدم همینه